Zmiana, która definiuje tę wizytę
Czy można wspiąć się na Uluru? Nie — oto dlaczego i co to oznacza
Wejście na szczyt zostało zamknięte w 2019 roku i na nowo ukształtowało sposób, w jaki wszyscy doświadczają tej skały.
Zobacz kolację i inne wieczory w Uluru na GetYourGuide ↗Krótka odpowiedź
Nie. Wspinaczka na Uluru została trwale zamknięta 26 października 2019 roku, zgodnie z wieloletnią prośbą tradycyjnych właścicieli Anangu, dla których Uluru jest głęboko świętym miejscem. Nie ma żadnych wyjątków, sezonowego ponownego otwarcia ani planów odwrócenia tej decyzji. Łańcuch i dawna trasa wspinaczkowa zostały usunięte, a próby wspinaczki są niedozwolone.
Dlaczego została zamknięta
Anangu od dziesięcioleci prosili odwiedzających, aby nie wspinali się na skałę — zarówno z szacunku dla duchowego znaczenia tego miejsca, jak i z powodu ofiar śmiertelnych oraz szkód środowiskowych, jakie powodowała wspinaczka. Gdy liczba wspinających się spadła poniżej ustalonego progu, a wspólne zarządzanie parkiem wyraziło zgodę, zamknięcie stało się faktem. Jest ono powszechnie postrzegane jako akt szacunku, który pogłębił — a nie umniejszył — doświadczenie odwiedzających.
Co możesz robić zamiast tego
Wszystko, co czyni Uluru niezwykłym, pozostaje dla Ciebie otwarte: spacer wokół całego obwodu u podnóża, zmieniające się barwy o wschodzie i zachodzie słońca, wycieczki kulturowe z przewodnikami Anangu, sztuka naskalna i zbiorniki wodne oraz Field of Light. Wielu odwiedzających, którzy spodziewali się, że będą żałować braku wspinaczki, odkrywa, że doświadczenie na poziomie gruntu z przewodnikiem jest o wiele bardziej znaczące.
Kata Tjuta, tuż obok
Ten sam park narodowy obejmuje Kata Tjuta (Olgas) — skupisko potężnych, kopulastych formacji skalnych oddalone o krótką jazdę samochodem, z doskonałymi trasami Valley of the Winds i Walpa Gorge. Często bywa pomijana obok Uluru, ale jest spektakularna sama w sobie i pięknie dopełnia wizytę w Red Centre.
Odwiedziny z szacunkiem
Gdy wspinaczka jest zamknięta, duch dobrej wizyty w Uluru to szacunek: pozostawanie na wyznaczonych szlakach, nie fotografowanie oznaczonych świętych miejsc i poświęcenie czasu na poznanie opowieści Anangu podczas wycieczki kulturowej. Chodzi mniej o zdobycie skały, a bardziej o jej zrozumienie — czego właśnie zawsze pragnęli tradycyjni właściciele.