De verandering die het bezoek bepaalt
Kun je Uluru beklimmen? Nee — dit is waarom, en wat het betekent
De klim sloot in 2019 en veranderde voorgoed hoe iedereen de rots beleeft.
Bekijk het diner en andere Uluru-avonden op GetYourGuide ↗Het korte antwoord
Nee. Het beklimmen van Uluru is op 26 oktober 2019 permanent gesloten, op het al lang bestaande verzoek van de Anangu Traditional Owners, voor wie Uluru een diep heilige plek is. Er is geen uitzondering, geen seizoensgebonden heropening en geen plan om dit terug te draaien. De ketting en de oude klimroute zijn verdwenen, en een poging om te klimmen is niet toegestaan.
Waarom het werd gesloten
De Anangu hadden bezoekers al decennialang gevraagd niet te klimmen — zowel uit respect voor de spirituele betekenis van de plek als vanwege de doden en de schade aan het milieu die de klim veroorzaakte. Toen het aantal klimmers onder een drempel zakte en het gezamenlijke beheer van het park instemde, werd de sluiting vastgesteld. Het wordt breed gezien als een daad van respect die de bezoekerservaring heeft verdiept, niet verminderd.
Wat je in plaats daarvan kunt doen
Alles wat Uluru bijzonder maakt, staat nog steeds voor je open: de base walk rond de volledige omtrek, de wisselende kleuren bij zonsopgang en zonsondergang, culturele tours van de Anangu, de rotstekeningen en waterpoelen, en het Field of Light. Veel bezoekers die dachten de klim te zullen missen, vinden de begeleide ervaring op grondniveau juist veel betekenisvoller.
Kata Tjuta, vlak ernaast
Hetzelfde nationale park herbergt Kata Tjuta (the Olgas), een cluster van enorme koepelvormige rotsformaties op korte rijafstand, met de schitterende wandelingen Valley of the Winds en Walpa Gorge. Het wordt naast Uluru vaak over het hoofd gezien, maar is op zichzelf spectaculair en vormt een prachtige afsluiting van een bezoek aan de Red Centre.
Met respect op bezoek
Nu de klim gesloten is, is de geest van een goed bezoek aan Uluru er een van respect: op de gemarkeerde wandelpaden blijven, geen foto's maken van de gemarkeerde heilige plekken, en de tijd nemen om de verhalen van de Anangu te leren kennen via een culturele tour. Het gaat minder om het bedwingen van de rots en meer om het begrijpen ervan — precies waar de Traditional Owners altijd op hebben gehoopt.